de 29e zondag p.m.

De 29e zondag p.m. begonnen we voor de verandering eens met een wandeling in 't Vinkennest. Een oud en bekend arboretum en pinetum, behorend bij het aan de overkant van de Zuiderzeestraatweg gelegen landgoed IJsselvliedt in Wezep. Een fraai park met allerlei bijzondere bomen en struiken. In het pinetum staat bijvoorbeeld de tot de verbeelding sprekende mammoetboom, de uit Californië afkomstige Sequoiadendron Gianteum. Een soort die wel 100 meter hoog kan worden en 3500 jaar oud. Of de hier in 1927 aangeplante boom deze hoogte en leeftijd ook gaat halen zullen wij uiteraard nooit te weten komen. Maar zelfs na amper een eeuw is het al een boom die respect afdwingt, majestueus! 

Na de wandeling zijn we met z'n allen naar Kampen gereden. Daar werden we de rest van de middag aan de lange terrastafel verwend door A en M met diverse drankjes en hapjes. En ondertussen natuurlijk gezellig koutend over van alles en nogwat. Tot slot werden we in de vooravond door A en M binnen uitgenodigd voor het diner. Ja ja, we weten de tijd wel door te komen, A en M bedankt! De 30e zondag p.m. wordt bij leven en welzijn over ca. 3 maanden bij E en J in Harderwijk georganiseerd.

Schiermonnikoog

Een dagje gefietst om en nabij het mooie Lauwersmeer, en daarna de boot genomen naar Schiermonnikoog om ook daar een dagje te fietsen. Fietseiland Schiermonnikoog, volgens Bartjens één van de meest ongerepte plekken in Nederland, gevormd door zee, wind en stuifzand, is en blijft praktisch zonder menselijk toedoen immer in beweging. De natuur volgt hier haar eigen gang. Genoten, helemaal met een overnachting in het van ouds bekende 'Hotel Restaurant van der Werff', waar het een beetje voelt alsof de tijd lang geleden is stil gezet. Prachtig, een oase van rust!

Kleinkoor Cantiamo Putten

  Op 22 juni j.l. was 'Cantiamo', het bekende kleinkoor uit Putten, 

  tijdens Fête de la Musique Ermelo uiteraard ook van de partij. In 

  het kleine Zendingskerkje aan de Harderwijkerweg zongen ze 

  onder de bezielende leiding van Gusanne van den Brink, sinds kort 

  hun nieuwe dirigent, een uurtje een mooi repertoire van 15 

  liederen. Zeg maar van 'Your shining eyes' van Thomas Bateson tot 

  'As Torrents in Summer' van Edward Elgar. 

  Prachtige liederen allemaal, echter één van de meest aangrijpende a 

  capella songs vond ik 'Earth Song' van Frank Ticheli. Een roep om 

  vrede in een wereld verscheurd door oorlog. Dynamische 

  contrasten, zing, wees en leef in dit donkere stormachtige uur, waar 

  verschroeide aarde tevergeefs schreeuwt. Maar muziek en zang zijn 

  mijn geluk en toevlucht, muziek en zang zullen mijn licht zijn!

samen op een eiland

Ons jaarlijkse familiefietsmiddagje is deze keer ten onder gegaan aan bacchus. Aan een zeer genoeglijk pimpelmiddagje op een eiland in de Vinkeveense Plassen. Met de fiets van jachthaven Bon naar Abcoude en terug zat er voor een aantal onder ons nog net in, maar dat was het. Met de Sailhorse van Evert toog de hele club vervolgens naar onze pleisterplaats in de plas, waar Joke en Annet zich reeds onder een paar parasols hadden genesteld. Prachtig, maar voor we er erg in hadden was de mooie middag voorbij. Terug op de wal hebben we in Café Restaurant Bon de heerlijke middag afgesloten met een hapje en een drankje, want daarvoor had iedereen nog net een gaatje vrij gehouden!

contemplatie

Een stille ochtend op 'Vredenhof', Herenleed bij het graf van Riet.

jong geleerd, oud gedaan

Zet je mond tegen het mondstuk van de didgeridoo en laat je lippen trillen onder het blazen, en er ontstaat een toon. Nu nog wel de circulaire ademhaling onder de knie krijgen voor enige continuïteit van die toon! Ja ja moeilijk, maar oefening baart kunst jongens en jong geleerd is oud gedaan!

mooi fietstochtje

Tussen de buien door een rondje Wolderwijd gefietst van om en nabij 20 km. Bij Horst uiteraard wel even het fiets- en voetveer genomen naar de overkant. Via de Knardijk en het aquaduct fietsten we vervolgens terug naar ons geliefde Hanzestadje. Onderweg genietend van de weelderige begroeiingen overal en de prachtige vergezichten. Net voordat we thuis waren kregen we nog wel even een buitje te verwerken, jammer, werden we toch nog nat. Maar dat deerde ons niet echt meer! Het was een mooi fietstochtje!

nostalgia

Ik las ergens dat nostalgie achteruitdromen is. Dat je met nostalgische herinneringen je geest op vakantie stuurt. Dat nostalgie blijheid en geluk is met een tintje verlies. Tja, wat voor gemoedsstemming nostalgie ook mag zijn, je wordt er bij tijd en wijle door overvallen!

Admiroalzeilen

Op de zolderverdieping van 'Stadsmuseum Harderwijk', zeg maar de afdeling vaste collectie, hangt een schilderij van de Harderwieker Eibert den Herder (1876-1950), soms ook wel de Don Quichot van de Zuiderzeewerken genoemd door zijn hopeloze verzet er tegen. Het schilderij uit 1931 stelt de Harderwieker vloot voor uit die tijd, volgens onderschrift in plat Harderwieks bestaande uit botters, scuten, wallevissers, riesenetters en pluuten, admiroalzeilend veur het gemeentebestuur. Het naïeve schilderij heb ik al menig keer bekeken, maar het blijft leuk!

mooie tentoonstelling

In het Harderwijkse stadsmusem hebben we een mooie expositie gezien van de Nederlandse kunstschilder Dinie Boogaart (Sneek, 1963). De meeste klassieke thema's kwamen denk ik in de expositie wel aan bod, portret, naakt, landschap, stilleven etc. Zelf typeert zij haar stijl als expressieve figuratie. Ik zag haar werk als realistisch, doorspekt met impressionistische en expressionistische invloeden. Hoe dan ook een mooie tentoonstelling!

Reitdiep

Denkend aan Holland zie ik breede rivieren traag door oneindig laagland gaan, 

rijen ondenkbaar ijle populieren als hooge pluimen aan den einder staan, 

en in de geweldige ruimte verzonken de boerderijen verspreid door het land, 

boomgroepen, dorpen, geknotte torens, kerken en olmen in een grootsch verband, 

de lucht hangt er laag en de zon wordt er langzaam in grijze veelkleurige dampen gesmoord, 

en in alle gewesten wordt de stem van het water met zijn eeuwige rampen gevreesd en gehoord. 

Aan dit bekende gedicht, dat Hendrik Marsman (1899-1940) in 1936 schreef tijdens zijn verblijf aan de mediterrane, moest ik denken tijdens onze vaartocht met de 'Swing' over het prachtig meanderende Reitdiep van Lauwersmeer naar stad Groningen. Hoewel zijn beschrijving van het Nederlandse landschap en de strijd tegen het water in ons geval niet helemaal opging. Lage luchten en zonlicht smorende veelkleurige dampen waren niet van de partij. Integendeel, we hadden het mooiste weer van de wereld, terwijl het water niet werd gevreesd maar juist onze vriend was!

Kasteel Ruurlo & Bronkhorst

Het magisch realistische werk van Carel Willink (1900-1983) hebben we al vaker gezien, evenals de jurken van zijn muze en (ex)vrouw Mathilde de Doelder (1938-1977). Daar kwamen we deze keer dan ook niet voor naar Museum MORE in Kasteel Ruurlo. We kwamen voor Koos Buster (1991), voor de tentoonstelling 'Het had ook anders kunnen zijn'. Maar die was reeds 20 mei j.l. afgelopen, stom, niet goed naar de info gekeken! We konden wel 80 objecten bekijken uit het 40 jarige televisieprogramma 'Tussen Kunst en Kitsch' van AVROTROS, maar dat interesseerde ons niet zo, dus die tentoonstelling hadden we snel gezien. Einde bezoek Kasteel Ruurlo, volgende keer beter opletten! 

Op de terugweg naar huis hebben we geluncht in Bronkhorst en een wandelingetje gemaakt door dit kleinste stadje van Nederland. Wat een rust, je gaat in dit kneuterige, maar schilderachtige stadje aan de IJssel met zijn oude stadsboerderijen, de kapel, het Hoge Huys, de kasteelheuvel, kunstgaleries, winkeltjes en terrasjes terug in de tijd. Leuk, maar een uurtje later waren we toch weer thuis en terug in onze tijd.

'Yellow Sky', kunstwerk v/d week.

Joan Semmel

  Uit de Volkskrant van vandaag: 

  'Yellow Sky' van Joan Semmel (91). Het oudere lichaam van de Amerikaanse Joan 

  Semmel heeft niets te verbergen. Ze schilderde zichzelf in 2015, toen ze 82 was. 

  Naakt, pontificaal in beeld. Twee keer zelfs: een keer in rozige huidskleur, een 

  keer in het groen. De rimpelhuid vormt fijne golfjes over haar buik, 

  pigmentvlekken bespikkelen haar armen en hals. De benen van het in groentinten 

  geschilderde lichaam zijn gespreid. Het heeft niets te verbergen, dit lichaam. Het  

  is glorieus. Energiek. Sensueel. Het lichaam, haar lichaam, is het onderwerp van 

  haar werk. Als je het over ouderdom hebt, is het lastig om niet te vervallen in het 

  concept van 'arm ding'. Het oude besje ligt op de loer, maar in 'Yellow Sky' is zij 

  in geen velden of wegen te bekennen. Niet alleen dankzij de onbevangen, 

  sensuele naaktheid. Ook dankzij de kleuren, fris als een waterijsje. Totaal anders 

  dan de grauwe tinten waarin de oude besjes uit de kunstgeschiedenis gehuld gaan. 

  In tegendeel, Joan Semmel wil in haar schilderijen het gevoel van kracht dat 

  ouderdom je geeft verbeelden. Prachtig!

even op de Vinkeveense Plassen

Het was afgelopen zondagmiddag stil op de Vinkeveense Plassen. Oorzaak: dreigende luchten en wind en donder en bliksemwaarschuwingen van het KNMI. Maar voor ons gevoel, dat mede werd gevoed door de buienradar, moest een bescheiden rondje Noorderplas kunnen. En zo hadden we met z'n drietjes een uurtje het rijk alleen in de snelle Sailhorse van mijn zoon. Bij gebrek aan wind (stilte voor de storm?) zat zeilen er even niet in, jammer, maar het is niet anders, kon ie mooi z'n nieuwe 4 pk buitenboordmotor testen! 

Zo'n Sailhorse, afmetingen: lang 6,02 m, breed 2,00 m, diepgang 0,35 m  tot 0,9 m met neergelaten kiel, masthoogte 8,30 m, gewicht 490 kg (incl. 185 kg kiel), grootzeil 13,90 m2, fok 7,20 m2, genua 10,80 m2 en spinaker 25,00 m2 is een behoorlijk snelle zeiler die je in je eentje niet of nauwelijks in toom kan houden, m.a.w. om er alles uit te halen wat er in zit moet je altijd met z'n tweetjes zijn. Ik zie uit naar dat moment!

aan de keukentafel

Een tonijnsalade vooraf, daarna kip ketjap met sperziebonen en cherrytomaten en málaga ijs met slagroom na, ons recept deze keer voor een eenvoudig maar smakelijk keukentafeletentje met zes vrienden. En het was als vanouds weer een gezellige boel, en daar gaat het ons in de eerste plaats om! Daarom tot over twee maanden maar weer, maar dan bij R en H in Putten.

'happy birthdaysday'

Onze jaarlijkse verjaardagendag vierden we gisteren in Natuurpark Lelystad, en wel in restaurant 'HarTelijk'. Volgens Bartjens een prima plek om het leven te vieren, dat kwam dus mooi uit. En we hadden er nog lekker weer bij ook. Na de koffie met gebak hebben we dan ook een klein wandelingetje gemaakt naar het prehistorische dorp 'Swifterkamp' aldaar. En passant hebben we paviljoen 'De Waterlely' bekeken, een prachtige locatie voor van alles en nogwat als je wat te vieren of te gedenken hebt. (Een ontwerp van Wilco Scheffer van BDG architecten). Eenmaal terug in restaurant 'HarTelijk' waren we toe aan een aperitief en de lunche. De bediening verliep enigszins chaotisch, maar de stemming was goed, dus daar maalde gelukkig niemand om. Uiteindelijk zijn we allemaal aan onze trekken gekomen, en kon ieder met een blij gemoed tevreden huiswaarts keren!

Bitterballen

We hebben j.l. Hemelvaartsdag genoten van een prachtig vaartochtje in de Stormer van Wilco en Simone. Hoewel de pitstop voor een lunche bij De Pôlle in De Veenhoop door de grote drukte aldaar wel iets anders verliep dan we ons hadden voorgesteld. Maar dat mocht de pret niet drukken. Lunchen zat er even niet in, maar een snack zou nog wel gaan. Jammer, doe dan maar een portie bitterballen en een biertje, we zaten uiteindelijk lekker daar op dat gezellige terras. De eerste bestelling ging goed, maar een tweede rondje was voor de bediening kennelijk teveel van het goede. Ons geduld werd aardig op de proef gesteld. Steeds maar weer zagen we de jeugdige bediening heen en weer rennen met volle schalen die kennelijk alsmaar aan verkeerde tafeltjes werden bezorgd. Vermakelijk, het begon op onze lachspieren te werken. We hadden het daar zodoende eigenlijk best naar onze zin. En helemaal toen een tweede portie bitterballen uiteindelijk toch nog werd bezorgd!

Foto's kijken en meer

Gisteren in het voormalige klooster op Buitenplaats Doornburgh de expositie 'Van Appel tot Yoko' gezien van de Nederlandse fotograaf Nico Koster (1940). Buitenplaats Doornburgh ligt in Maarssen aan de rivier de Vecht. Het is een plek waar kunst, wetenschap, natuur en eten elkaar ontmoeten. Op het terrein staat behalve het markante voormalige klooster uit de jaren 60 (zie o.a. ook in mijn blogarchief 'sacrale architectuur en kunst' d.d. 23/5 2019) een imposant, achttiende-eeuws landhuis. De gebouwen liggen middenin een prachtig park met vijvers. 

De ruim 200 voor de expositie geselecteerde werken van Nico Koster geven een mooi beeld van zijn rijke oeuvre. Hij reisde o.a. met kunstschilder Corneille naar Cuba, vereeuwigde het wereldberoemde ‘Bed-in for Peace’-moment van John Lennon en Yoko Ono en was als persfotograaf ooggetuige van vele onstuimige en onvergetelijke actualiteiten op het gebied van sport, politiek, kunst, royalty en meer. In 1975 werd zijn reportage van de bezetting van het Indonesische Consulaat in Amsterdam tweede bij de World Press Photo, categorie Nieuws, en won in 1983 de Zilveren Camera. 

Een mooie expositie in een mooie omgeving!

over ensceneringen

CC NL, langs de A 28 richting Nijkerk.

 Tentoonstelling 4 Rijkscollecties en Hans Op de   Beeck in KAdE Amersfoort: Een man puntert in 

 een met fruit en noten volgeladen boot langs een 

 zeelandschap van de impressionistische schilder 

 Charles-François Daubigny (Parijs, 1817-1878).

 De man in zijn volgeladen boot is gemaakt door de   Belgische kunstenaar Hans Op de Beeck (Turnhout, 

 1969) in een karakteristiek, neutraal grijs, de kleur 

 die de kunstenaar voor al zijn sculpturen gebruikt. 

 De omringende schilderijen, prenten en objecten   komen uit de verzamelingen van Rijksmuseum,   Paleis Het Loo, Nederlands Openluchtmuseum en 

 de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed (RCE).   Sinds 2021 zijn hun depots samengebracht in het   CollectieCentrum Nederland in Amersfoort.

In Amersfoort is in 2021 het CollectieCentrum Nederland (CC NL) in gebruik genomen. In dit gebouw van maar liefst 31.500 m2 groot, liggen de collecties van het Nederlands Openluchtmuseum, Paleis Het Loo, het Rijksmuseum en de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed opgeslagen. Een selectie van deze werken ‘in depot’ is momenteel samen te zien met objecten van Hans Op de Beeck. Hij is bekend van zijn monochroom grijze sculpturen, grote installaties, tekeningen en video’s. Daarin stelt hij onderwerpen als mensbeeld en de schoonheid van ‘het object’ aan de orde. Hij toont de toeschouwer onbestaande, maar herkenbare plaatsen, momenten en figuranten die lijken te zijn weggehaald uit het actuele dagelijkse leven en tracht hiermee de tragikomische absurditeit van ons bestaan in beelden te vatten. Aan de hand van verschillende thema’s zien we zijn werken, samen met werken uit CC NL die daarbij aansluiten. De kunstwerken en objecten uit de vier rijkscollecties bieden met hun verhalen een extra laag in de verschillende ensceneringen. De schoonheid en kwetsbaarheid van het leven lopen als een rode draad door alle themazalen heen. 

geordende chaos?

De tentoonstelling 'Labyrinth of memories' in museum Singer Laren van de Nederlandse multi-disciplinair kunstenaar Levi van Veluwe (Hoevelaken, 1985), vond ik minder interessant dan imposant. Knap en mooi gemaakt allemaal, maar moeilijk te duiden. En kunstgevoelige snaren in me werden amper beroerd. Was dit nou werk van een kunstenaar met een narcistische persoonlijkheidsstoornis of gewoon van een bezeten kunstenaar die niet van ophouden weet, of misschien van allebei? Alles draaide hier voor mijn gevoel om het bezig zijn met zichzelf. Steeds maar weer opnieuw die zelfde oervorm. Mogelijk dat hij wel probeerde iets nieuws te maken, maar kwam hij steeds weer bij zichzelf uit!