Herfstrit bij nacht en ontij

Het is even wennen, maar het is nu dan toch echt weer herfst. Het is donker, het regent pijpenstelen en het waait. De ruitenwissers doen zwiepend hun werk, maar kunnen nauwelijks verhinderen dat de wegmarkering op het glimmende asfalt van de A28 vaak niet of amper zichtbaar is. Het rijden vergt uiterste concentratie, want het is ondanks het late uur nog vrij druk ook. Een tijdje blijf ik achter een grote vrachtwagen hangen, maar dat is met al dat opspetterende water eigenlijk geen optie. Ik ga er uiteindelijk maar voorbij, en zie door een muur van water en nevel even helemaal niets van het wegdek. Maar eenmaal voorbij de wegreus is het gelukkig weer wat overzichtelijker, en kan ik voor even in mijn rijdende vesting weer genieten van het hypnotiserende ritme van de ruitenwissers en het geruststellende gebrom van de vertrouwde vijfcilinder onder de motorkap!