over kunst

In museum 'de Fundatie' in Zwolle hebben we de tentoonstelling 'Cremer in context' gezien. We zagen de ontwikkeling van de Nederlandse beeldend kunstenaar Jan Cremer (1940-2024) in dialoog met de kunst van zijn tijd als o.a. Ecole de Paris, Cobra, Pop Art, materieschilderkunst en abstract expressionisme. Waarbij zijn eigen specifieke stijl, het z.g. peinture barbarisme temidden van kunstenaars als Karel Appel, Armando, Bram Bogart, Lotti van der Gaag, Jacqueline de Jong en Dora Tuynman een centrale plek in nam. Een mooie en bijzondere overzichtstentoonstelling. 

In museum 'EICAS' (European Institute for Contemporary Art and Science) in Deventer zagen we de tentoonstelling 'Jan Henderikse Super!'De Nederlandse kunstenaar Jan Henderikse (1937) neemt vanaf begin jaren 60 als jongste lid van de z.g. Nul-groep een geheel eigen positie in. De Nederlandse Nul-beweging rekende in de jaren 60 op eigengereide wijze af met traditionele kunst. Daarmee plaveiden ze nieuwe wegen voor hedendaagse kunstenaars. De belangrijkste les? Dat er meer is dan alleen verf en doek. Bijvoorbeeld een leuke compositie van ouwe troep!

anderetijden

Leven is verandering accepteren, steeds maar weer. Het is van alle tijden, en elke periode voelt weer anders aan. Soms brengt het rust, maar vaak ook onrust als alles om je heen verschuift. Het is ondanks onzekerheden wennen en aanpassen aan alles wat nieuw is. En soms is het ook herkennen, ook al leek het vroeger allemaal anders. Enfin, hoe dan ook mis ik mijn zeilbootje, om maar iets te noemen, en het mooie zeilersleventje nog best vaak. Een gemis dat ik overigens allang heb weten te accepteren!

oppasochtend

Iedereen is op vakantie, of wij misschien een keertje een ochtend op wilden passen? Geen probleem, wij zijn weliswaar ook op vakantie, maar dat zijn we al een tijdje, en wel 365 dagen per jaar die we trouwens merendeels thuis doorbrengen, dus. En zo stonden we vanmorgen rond 9 uur op de stoep van ons oppasadres, waar we enthousiast werden begroet door onze achterkleinkinderen. Bijna zeven jaar is de tweeling alweer en vol energie! Wat moet je eigenlijk doen met die gasten zo'n hele ochtend? Nou ze wilden wel avontuur! Oke, wij ook wel, Hans & Grietje, Pannenkoekenhuis en speelpark, volgens Bartjens het meest magische gebiedje van Nederland, leek ons wel wat! Daar kunnen we ons eigen sprookje beleven in en rondom het pannenkoekenhuis. Bewegende tafels, kamers ondersteboven en magische touwtjes en knoppen die alles in beweging zetten. Als dat geen avontuur is dan weet ik het niet meer, we komen daar vast ogen en oren tekort! Aldus geschiede, en met de nodige consumpties erbij was het ochtendje avontuur voorbij voor we er erg in hadden, en waren we allemaal blij!

ons koloniaal verleden

De figuratieve schilderijen van de Nederlandse kunstschilder Elly Tamminga (1896-1983), die museum de Fundatie in Kasteel het Nijenhuis in Heino tentoonstelde waren prachtig. We hebben genoten van de vele heldere composities van landschappen, stillevens, portretten en alledaagse scènes. En ook het sculpturale werk 'Buiten de oevers', een tentoonstelling van de Nederlandse beeldend kunstenaar Wilma Wilbrink (1965) vonden we heel bijzonder. 

Maar wat bij mij het meest is blijven hangen, is vreemd genoeg een landkaartje in een vitrine van voormalig Nederlands-Oost-Indië waarop de z.g. Leenhoogheid is aangegeven. Tijdens eerdere bezoeken heb ik aan het landkaartje, dat volgens mij tot de vaste collectie van het Nijenhuis behoort, nooit veel aandacht geschonken. Leenhoogheid in Nederlands-Oost-Indië (het huidige Indonesië) verwijst naar de politieke en juridische constructie waarbij de Vereenigde Oostindische Compagnie (VOC) en later het Nederlands-Indische gouvernement het oppergezag uitoefenden over honderden inheemse koninkrijken en vorstendommen.In plaats van deze gebieden direct te besturen, sloot de Nederlandse overheid verdragen waarin de inheemse sultans en radja's de Nederlandse leenhoogheid (suzeriniteit) moesten erkennen. De weigering van het Sultanaat Atjeh (op eiland Sumatra) om de Nederlandse leenhoogheid en handelsbeperkingen te accepteren, leidde in 1873 tot de bloedige en decennialange Atjehoorlog. 

Ik zag een erg beschamend verband tussen ons koloniaal verleden en het beeld 'De kunst van waarde' van de Nederlandse kunstenaar Hans van Houwelingen (1957) dat in dezelfde ruimte staat. Een zwarte man (een slaaf met een gouden Rolex om zijn pols?) draagt op zijn rug een enorme stapel zakken met rijst.

aan de keukentafel

Aan de keukentafel bij R en H begon deze keer buiten met een aperitief onder de scheve en zeer oude en hoge pruimenboom. Dat de sapstroom en de vruchtbaarheid van de boom niet negatief werd gehinderd door de scheve knoestige stam was wel duidelijk. Dat was niet alleen te zien aan het overvloedige aantal pruimen wat nog in de boom hing, maar vooral ook aan het aantal reeds gevallen pruimen. De grond lag ermee bezaaid, honderden, volgens Bartjens misschien wel duizenden z.g. Opal pruimen. Wat een energie zit er in zo'n oude boom, benieuwd of ze dat het volgend jaar ook nog heeft, waarschijnlijk zal ze dan een jaartje rust nemen met de pruimenproductie. Maar de bijzondere sfeer onder haar majestueuze kruin zal ze volgens mij met een goed glas wijn ongetwijfeld weten te behouden! 

Aan de keukentafel hebben we ons na het aperitief tegoed gedaan aan een heerlijke maaltijd met meloen, frisse salades, gebakken krieltjes, ijs, slagroom en koffie. Jammer, maar aan alles komt een eind, maar deze keer gingen we wel mooi met een grote tas vol lekkere pruimen naar huis!