aan de keukentafel

Na een onderhoudend en gezellig aperitief, gingen we rond de keukentafel verder op de Thaise tour. Met vooraf een lekker Tom Kha Kai soepje, een Thaise klassieker, en een Panang curry met kip, sperziebonen en jasmijnrijst als hoofdgerecht. De gesprekken gingen daarbij als vanouds weer alle kanten op. Waarbij uiteraard de vele meningen in een wisselende mate van genuanceerd- en ongenuanceerdheid over de keukentafel heen vlogen. Zes meningen, altijd weer vermakelijk! Met malaga ijs en slagroom na, en koffie met een chocolaatje als afsluiter, kwam ons keukentafeletentje in Harderwijk tot z'n eind. Tot de volgende keer maar weer, maar dan bij R en H in Putten.

Winterfair in Nijkerk aan Zee

Gisteren eventjes wezen rondneuzen op de Winterfair in Nijkerk aan Zee. Niet echt leuk, het was rotweer, koud, regen, natte sneeuw en wind. Jammer, maar we zijn gelukkig niet van suiker, bovendien wilden we good que good even de stand van 'Bloemen van Kunst' zien, waar ondermeer onze kleindochter de scepter zwaaid. 

De organisatie repte over een betoverend Winterfair, en dat zou het misschien ook best kunnen zijn bij een mooi winters zonnetje. Echter de van kou kleumende standhouders en het door blubber en grote plassen voortsjokkende publiek onder moeders paraplu, gaven niet bepaald een beeld van een idyllies Winterfair. Dat nam echter niet weg dat de prachtige stand van 'Bloemen van kunst' een hoopvolle kijk op betere tijden gaf!

'de Soppe'

'De schoonheid van het verval' schreef ik op 22 januari 2019, zie in mijn blogarchief. Verslag van een wandeling door een eeuwenoud gebied in Wezep die ze 'de Soppe' noemen. Ooit ontstaan nabij de grens van de hoger gelegen heidegronden en het agrarisch polderlandschap aldaar. 

Onlangs hebben we weer eens een wandeling in dit prachtige gebied gemaakt. Altijd weer een verademing, het blijft mooi. Herinneringen uit mijn jeugd kwamen bovendrijven. De meeste boerderijtjes van toen zijn luxe woonboerderijen geworden, dat weer wel. Maar behalve dat de lawaaige A28 dit mooie gebiedje in de jaren 60 in tweeën heeft gesplitst, (een hinderlijke dissonant), is er verder landschappelijk gezien gelukkig nauwelijks iets veranderd. Zoals gezegd, het is en blijft een prachtig gebied!

Gif

In het Wadden magazine van herfst/winter 2025 las ik onlangs, dat de overheid aan ruim 60 bedrijven toestaat, dat ze hun veelal met giftige stoffen vervuilde afvalwater mogen lozen in de Waddenzee. Dat is nog erger dan dat ik dacht. Niet alleen de enorme smeerpijp bij Bedum van FrieslandCampina (zie mijn stukje 'Wijs met de Waddenzee' van 31/1'23) is boosdoener, er zijn volgens de Waddenvereniging dus nog een stuk of zestig bedrijven die hun rotzooi rechtstreeks in de Waddenzee dumpen. 

En dat zijn niet de enige bedreigingen. Ook gaswinning, zoutwinning, baggeren, intensive visserij, massatoerisme, klimaatverandering, plastic afval en de stapeleffecten van al deze activiteiten bij elkaar bedreigen de waddencultuur. De Waddenvereniging doet zijn best om daar verandering in te brengen, maar tegen de economische ontwikkelingen in dit gebied kunnen ze niet of nauwelijks op. Toch moeten we met z'n allen op de één of andere manier bij de overheid zien te bereiken, dat in dit gebied de natuur voorop komt te staan en niet de economie!

Irish coffee

Na weer eens even te hebben stilgestaan bij de majestueuze Plataan, die daar volgens Bartjens omstreeks 1860 is geplant, eindigde ons wandelingetje afgelopen zondagmiddag in de 17e eeuwse kasteeltuin van Landgoed Staverden achter een Irish coffee op het gezellige terras van Brasserie Staverden. Ja, ja Landgoed Staverden, in veel opzichten een prachtig gebiedje, hoe vaak we er ook komen!